IPv4 gebruikt 32 bits per adres. Dat geeft ongeveer 4,3 miljard mogelijkheden, wat in 1981 ruim leek en inmiddels op is: RIPE NCC, de registry voor Europa, deelde in november 2019 haar laatste vrije IPv4-blokken uit.
Hoe ze eruitzien
- IPv4: vier getallen van 0 tot 255, gescheiden door punten — 145.100.1.1
- IPv6: acht groepen hexadecimale tekens, gescheiden door dubbele punten — 2001:610:188:410:145:100:1:1
Waarom IPv6 zoveel groter is
IPv6 gebruikt 128 bits. Dat zijn niet vier keer zoveel adressen, maar 2⁹⁶ keer zoveel — een getal met 39 cijfers. Elk huishouden krijgt standaard een heel /64-blok, wat op zichzelf al meer adressen bevat dan het hele IPv4-internet.
Wat je zelf hebt
Veel Nederlandse aansluitingen hebben allebei tegelijk: dual-stack. Je apparaat kiest dan per verbinding, en geeft volgens RFC 6724 meestal de voorkeur aan IPv6. Bovenaan de startpagina zie je welke van de twee deze verbinding gebruikt.
Waarom IPv4 niet verdwijnt
Omdat er nog te veel op draait. Providers houden IPv4 in de lucht met technieken als carrier-grade NAT, waarbij honderden klanten één openbaar adres delen. Dat is precies waarom je openbare adres soms van iemand anders lijkt: het is er ook van iemand anders.